नवी गझल

जुमानेनाच जर हे तण कशाला
इमानाने करू खुरपण कशाला

तसे राहूच आपण ओळखीचे
परंतू फ़ारशी घसटण कशाला

पुढे लागेल की नंबर तुझाही
तुला आताच ते दडपण कशाला

हवा पाणी मने सारेच दूषित
इथे नाही तुझी लागण कशाला

समेटाची गरज आहे मलाही
पुन्हा उकरू जुने प्रकरण कशाला

समकालीन गझल : गझल वाचन आणि चर्चा

स्थळः स्नेहसदन सभागृह, नारायण पेठ पौलीस चौकी जवळ, शनिवार पेठ पुणे ३०

वेळः २१ नोव्हेंबर, संध्याकाळी ५.०० ते ८.००

गझल चर्चा: गझल आशय, स्वरूप आणि इतर गोष्टी
सहभाग : चित्तरंजन भट, विजय दिनकर पाटील, समीर चव्हाण, अनंत ढवळे

गझल वाचन
सहभाग : समीर चव्हाण, चित्तरंजन भट, विजय दिनकर पाटील, कैलास गायकवाड, संजय कुलकर्णी, प्रसाद लिमये, इंद्रजीत उगले, आणि अनंत ढवळे

जरूर उपस्थित रहावे.

गझल

धाट उभे करण्या जन्माचा काला करणारे
कुठे लोपले…. नवे कोण हे हुरडा करणारे

पेटवायला चूल निखारे वेचतात बहुधा
उन्हामधे रणरणत्या प्लास्टिक गोळा करणारे

एक लाट येऊन विस्कटू शकते जाणुनही
दंग कसे इतके वाळूचा किल्ला करणारे

मांडल्याच नाहीत मागण्या संगतवार कुणी
हात रिकामे हलवत गेले गलका करणारे

चलू पुढे की मागे परतू हेच कळत नाही
ये म्हणणारे जितके तितके जा जा करणारे

जरी शाश्वती नव्हती पिल्ले राहतील का ही
केवळ श्रद्धेखातर झटले खोपा करणारे

मी स्वप्नांची पायवाट रुळवत आलो इथवर
बघू कधी येते वास्तवही धुरळा करणारे

---------
सुमारपण व्यासंगाच्या वर्खात बुडवल्यावर
भेटत गेले बक्कळ दादा बाबा करणारे

- विजय दिनकर पाटील

नवे शेर

धाडसे नको ती रोखू शकली आहे
ती हवीहवीशी भीती कसली आहे

--------

केवढा पगडा निराशेचा
काढ अंगरखा निराशेचा

--------

पुढे काही करू किंवा रिकामेही फिरू
क्षणापुरतीतरी ह्या, फक्त विश्रांती हवी 

छटा

कोणता ना कोणता व्यत्यय असू दे
ही उदासीची छटा अक्षय असू दे

मी रसातळ गाठण्यावर ठाम आहे
शक्य तितका काळही निर्दय असू दे

सर्व टोलेजंग वास्तू पाड इथल्या
तेवढे हे भग्न देवालय असू दे

शांतता बाहेरची संत्रस्त करते
आतल्या दंग्यात मन तन्मय असू दे

भाव खालावेल सूर्यास्ताबरोबर
तळपता तोवर सुरू विक्रय असू दे

अमल

खूप दिवसांनी भिजू सोन्यात चल
पसरला गावावरी पिवळा अमल

हात एकच मार स्थित्यंतर घडव
फार झाले तेच ते छुटपुट बदल

सर्व पुंजी फुंकुनी आलास पण
वाटली कोठे तुला खर्चिक सहल

आक्रमण कर आणि हो की मोकळा
युद्धनीतीवर किती करतोस खल

जिंकला कोणी कसा शिकणे नको
तो कसा स्पर्धेत ह्याचे कर नवल

निग्रहाने सोड इवला खंड हा
वाट पाहू लागले मोठे प्रतल
-------
विजय दिनकर पाटील

आजच्या आज

स्नेह निर्व्याज पाहिजे होता
आजच्या आज पाहिजे होता

ही अदाही बरीच आहे पण
वेगळा बाज पाहिजे होता

तान आहे तशी तयारीची
स्वच्छ आवाज पाहिजे होता

कसनुसे का हसून गेला तो
स्पष्ट नाराज पाहिजे होता

बडवतो काळ दोन बाजूंनी
जन्म पखवाज पाहिजे होता